Historiek

Sven Nys met twee op twee

Sven Nys heeft blijkbaar niet veel hinder ondervonden van de verkoudheid die vrijdag enige onrust veroorzaakte. Na zijn zege in de spurt, zaterdag in Lille, werd hij ook de sterke winnaar, zondag in de NissanSuperprestige veldrit van Zonhoven. Die wedstrijd kwam voor het eerst op de kalender van die jaarcompetitie, met een uiterst zwaar parcours, waarrond 10.000 toeschouwers geteld werden. Er moesten twee steile afdalingen verwerkt worden, gevolgd door twee beklimmingen, waarop de renners alleen lopend boven geraakten. Men verwachtte een ontknoping met ruime tijdsverschillen, maar de renners waren blijkbaar bang om in die omstandigheden vroeg ten aanval te trekken. Een zestal deelnemers reed eerder een tactische afwachtingstrikt, waarin ieder om beurten even probeerde door te drukken, zonder echt een kloof te slaan. Nys heel in het begin, Stybar vervolgens en ook Albert en Vantornout zagen telkens weer de rivalen terugkomen. Klaas Vantornout maakte daarbij de beste indruk, maar hij kende pech. In de voorlaatste ronde vloog hij bij het begin van een afdaling over het stuur.
-En het nare was dat ik een eindje moest terug lopen, bergop en dat kostte mij niet alleen veel krachten, maar waarschijnlijk ook de zege, zei hij achteraf. In de eindstrijd verspeelde ik op de koop toe een podiumplaats en kom dus wel ontgoocheld uit de strijd.
Die strijd werd beslist op de ultieme moeilijke strook, waarop Nys voorbij Stybar spurtte, waarna de wereldkampioen niet meer op het wiel van de Belgische titelhouder geraakte.
-Sven was sterk, ik heb nog alles gegeven om weer bij te geraken, maar het lukte niet. De wedstrijd was te zwaar geweest.
Nys haalde het met een luttele seconde voorsprong en toonde zich daar extreem blij mee:
-Naast de Koppenberg en het Belgisch kampioenschap vond ik dit de mooiste race van het seizoen. Zoals je ziet is de “ouwe” nog niet versleten. Ik had tijdens de koers al vastgesteld dat ik vrij gemakkelijk kon terugkomen als er al eens een gaatje viel. Reden waarom ik mij in de tweede helft enigszins gedeisd hield om op het juiste moment toe te slaan. Had ik in Diegem geen pech gekend, dan streed ik nu mee voor de eindoverwinning in de Superprestige. Maar tegenslag hoort nu eenmaal bij de sport.
Niels Albert moest zich tevreden stellen met een vijfde plaats, nadat hij nooit de indruk gaf sterk genoeg te zijn om voor veel meer te strijden.
“Ik voel me redelijk leeg, bekende hij. Het seizoen is lang en moeilijk geweest, zowel fysiek als mentaal zit ik er door.
Door zijn tweede plaats komt Stybar nu samen met Albert aan de leiding in de stand om de Nissen Super prestige. Vorselaar moet zondag het definitieve verdict brengen. Wie voor wie eindigt is gewonnen.
-Maar evident wordt het niet, weet de wereldkampioen. Albert achterlaten is nooit een gemakkelijke klus.
Albert heeft zo zijn plannetje om zondag weerbaarder aan de start te komen:
-Veel rusten en het hoofd leegmaken.

Zonhoven komt ook volgend seizoen weer op de kalender van de Nissan Super Prestige, maar dan wel op 31 oktober van dit jaar. Dus een dag voor de Koppenbergcross (GVA Trofee) wat van dat weekeind waarschijnlijk het zwaarste uit de geschiedenis maakt.

Uitslag:
1. Sven Nys 1.03.19;
2.Zdenek Stybar (Tsj) 0.01;
3. Kevin Pauwels;
4. Klaas Vantornout; 5. Niels Albert 0.112; 6. Erwin Vervecken 0.18; 7. Bart Aernouts 0.36; 8. Sven Vanthourenhout 1.10; 9. Jonathan Page (VS) 1.38; 10. Radomir Simunek (Tsj); 11. Gerben De Knegt (Ned); 12. Thijs Al (Ned)1.58; 13. Peter Dlask (Tsj) 2.25; 14. Enrico Franzoi (Ita) 2.33; 15. Dieter Vanthourenhout 2.55; 16. Ben Berden 3.19; 17. Mariusz Gil (Pol) 3.29; 18. Tim Van Nuffel 3.38; 19. Thijs Van Amerongen (Ned) 3.47; 20. Winant Van Gils (Ned) 4.56; 21. Eddy Van Ijzendoorn (Ned); 22. JanVerstraeten 5.22; 23. Tom Vanoppen 5.52; 24. Martin Zlamalik (Tsj) 6.17; 25. Geert Wellens 6.31; 26. Stijn Huys 7.16; 27. Tom Van den Bosch; 18. Jimmy Tielens; 29. Gianni Denolf op 1 ronde.

Klassement Nissan Superprestige (na 7 wedstrijden)

1. Zdenek Stybar (Tsj) 95 punten;
2. Niels Albert 95;
3. Sven Nys 86;
4. Klaas Vantornout 78; 5. Kevin Pauwels 77; 6. Bart Aernouts 61; 7. Erwin Vervecken 50; 8. Gerben De Knegt (Ned) 47; 9. Radomir Simunek (Tsj) 44; 10. Sven Vanthourenhout 39; 11. Enrico Franzoi (Ita) 36; 12. Dieter Vanthourenhout 23; 13. Rob Peeters 22; 14. Philip Walsleben (Dui) 19; 15. JanVerstraeten 12; 16. Bart Wellens 11; 17. Jonathan Page (VS) 9; 18. Francis Mourey (Fra) 7; 19. Martin Zlamalik (Tsj) 7; 20. Thijs Al (Ned) 4; 21. Wilant Van Gils (Ned) 3; 22. Thijs van Amerongen (Ned) 3; 23. Mariusz Gil (Pol) 3; 24. Peter Dlask (Tsj) 3; 25. Ben Berden 2; 26. Steve Chainel 2; 27. Eddy van Ijzendoorn (Ned) 1; 28. John Gadret (Fra)

Sponsors

Historiek